X
تبلیغات
Civil Engineering ,website - مبانی کانکریت (بتن)

Civil Engineering ,website

به صفحه ای اینجینیری سیول خوش امدید

مبانی کانکریت (بتن)


کانکریت (بتن) اساسا از دو قسمت دانه­های سنگی (Aggregates) و خمیر سیمان (cmente) تشکیل شده است. خمیر سیمان که در واقع مخلوطی از سیمان پرتلند و آب می­باشد.

   - در اثر واکنش شیمیایی سیمان و آب روند سخت شدن ادامه یافته و در نتیجه دانه­ها (ریگ و جغل) را بصورت تودﮤ سنگ مانندی به یکدیگر می­چسباند.

   - دانه­ها به دو گروه ریزدانه که تا ¼ اینچ (6میلیمتر) و درشت دانه که روی غربال شماره 16 (1.18 میلیمتر) تقسیم می­شوند.

   - خمیر سیمان عموما حدود 25 تا 40% کل حجم بتن را تشکیل می­دهد که حجم مطلق سیمان بین 7 تا 15% و حجم آب از 14 تا 21% است. مقدار هوای در کانکریت تا حدود 8% حجم کانکریت را تشکیل می­دهد این اندازه به درشت ترین دانه بستگی دارد.

   - برای مصالح و شرایط عمل آوردن (Curing) معین، کیفیت کانکریت سخت شده به مقدار آب در مقابل با مقدار سیمان بستگی دارد.

   مزایای کاهش مقدار آب

1.    افزایش مقاومت فشاری و مقاومت خمشی

2.    افزایش قابلیت آب بندی (Water Tightness)

3.    کاهش جذب آب (Absorption)

4.    افزایش مقاومت نسبت به عوامل جوی

5.    پیوستگی بهتر بین لایه های متوالی

6.    چسبندگی بهتر میان سیخ گول و کانکریت

7.    کاهش تغییرات حجمی در اثر تر و خشک شدن

انواع سیمان پرتلند

         نوع 1 : برای استفاده عمومی ومناسب برای همه کارها

        نوع 2 : زمانی که احتیاطات علیه حمله سولفات ها مهم باشد

         نوع 3 : با مقاومت زودرس که مقاومت های بالا را در مدت کوتاهی می دهد

        نوع 4 : با حرارت هیدراسیون کم در جائی که میزان و حرارت تولید شده باید حداقل باشد

       نوع 5 : در کانکریت هائی که در معرض شدید سولفاتها قرار دارن (ضد سولفات)

         سیمان حباب زا (نوع A1، A2، A3) در برابر یخ زدن و آب شدن و همچنین پیوسته شدگی حاصل از اثرات مواد کیمایی برای از بین بردن یخ جاده ها مقاومت بهبود یافته ای دارند.

سیمان پرتلند سفید تفاوت بنیادی آن در رنگ می باشد

    اختلاط

   ترتیب 5 مادﮤ متشکله کانکریت در مخلوط کن نقش مهمی را در یکنواختی کانکریت خواهد داشت.

کنترل ترک

دو عامل اصلی برای ترک در کانکریت (بتن) عبارتند از :

1.    تنش بر اثر بارهای وارده (Control joints)

2.    تنش بر اثر آب رفتگی در حین خشک شدن یا تغییرات دما (Restraint)

شیوه جلوگیری

1.    درزهای کنترل مؤثرترین شیوه جلوگیری از ترک های غیر قابل رؤیت به شمار می آیند (Isolation Joints)

2.    درزهای جداکننده سلب را از قسمتهای دیگر سازه جدا می کنند و اجازه حرکت افقی و عمودی را در سلب می دهد

3.    درزهای اجرائی جائی که کارکانکریت( بتن) ریزی روزانه پایان می یابد، ایجاد می شوند; و مناطقی را که در دفعات مختلف کانکریت ریزی می شوند از یکدیگر جدا می سازند.         

مواد افزودنی کانکریت (Admixtures)

1.    مواد افزودنی حباب زا (Air-entraining  )

2.    مواد افزودنی کاهنده آب (Water Reducing)

3.    مواد افزودنی کندگیرکننده (Retarding)

4.    مواد افزودنی تسریع کننده (Accelerating)

5.    پوزولانها

6.    مواد کارائی ساز شامل روان سازهای اعلا (Super Plasticizers)

7.    مواد متفرقه مانند مواد پیوند ساز، ضد رطوبت، کاهنده نفوظ پذیری، دوغاب ساز و گاز ساز

کانکریت  ریزی و پرداخت

-         تدارکات پیش از کانکریت ریزی

شامل متراکم کردن، درست شکل دادن، مرطوب نمودن سطح زمین ، بستن قالبها،قرار دادن سیخ گول ها و سایر اقلام کار گذاشته شده بطور محکم در محلهای خود.

قالبها باید بطور دقیق قرار داده شوند وخود یا آستر آنها با مصالحی ساخته شده باشد که سرانجام نمای مطلوبی را به سطح  کانکریت سخت شده ارائه کنند.قالبهای چوبی باید قبل از کانکریت ریزی مرطوب شوند در غیر اینصورت آب کانکریت را جذب کرده و متورم می شوددر استفاده از قالبهای چوبی باید از بکار بردن میخهای خیلی بزرگ یا به تعداد خیلی زیاد اجتناب ورزید تا برداشتن قالبها آسان شود و آسیب پذیری کاهش یابد.و برای سهولت در برداشتن قالبها باید آنها را با یک ماده رها ساز مانند روغن یا لاک آغشته کرد.

هنگامی که کانکریت ریخته می شود،سیخ گول های فولادی باید تمیز بوده وعاری از زنگ  یا لایه اکسیده باشد. سیخ گول فولادی و سایر اقلام کار گذاشته که آغشته به ملات باشند، نیازی به پاک کردن ندارند به شرطی که عملیات کانکریت ریزی در عرض چند ساعت پایان پذیرد.

ریختن کانکریت

کانکریت باید بطور پیوسته تا حد امکان در نزدیکی محل نهای خود ریخته شود.در اجرا سلب ها ، کانکریت ریزی باید در امتداد پیرامون انتهای سلب آغاز شو د و هر پیمانه روی کانکریت ریخته شده قبلی تخلیه شود. عموما کانکریت در لایه­های افقی با ضخامت یکنواخت  ریخته شود وهر لایه باید قبل از ریختن لایه بعدی بطور کامل تراکم یابد. میزان کانکریت ریزی باید به اندازه کافی سریع بوده تا هنگام ریختن لایه جدید روی لایه قبلی ،آن لایه در حالت خمیری باشد . این امر باعث جلوگیری از خطوط جریان، درزها و سطوح سفحات ضعیف می شود که هنگام ریختن کانکریت تازه روی کانکریت سخت شده روی می­دهد.

   پیمانه های نخستین در هر مرحله کانکریت ریزی در دیواره ها و تیرهای اصلی باید در دو انتهای عضو ریخته شوند و سپس کانکریت ریزی های بعدی به سوی قسمت مرکزی پیش روند. در تمام حالات باید از جمع شدن آب در انتهاها، در گوشه ها جلوگیری شود.

-ارتفاع سقوط آزاد کانکریت نیازی به محدود شدن ندارد مگر اینکه جدائی درشت دانه ها رخ دهد که در آن صورت کانکریت از طریق بازشوهای پهلوئی موسوم به پنجره، که در اطراف قالبهای بلند و باریک وجود دارند، ریخته می شوند. در خارج بازشوها باید از یک مخزن قیفی شکل جمع شونده استفاده شود تا کانکریت  امکان یابد آرام تر از کنا بازشو جریان یافته و تمایل به جدائی دانه ها کاهش یابد.

قبل از اینکه سطح کانکریت سخت شود کانکریت ریزی باید دوباره از سر گرفته شود تا بدینوسیله از ایجاد اتصال سرد جلوگیری به عمل آید.در جریان کانکریت ریزی یکی از وسایل ضروری ویبراتور است که باید بشکل درست استفاده گردد.

متراکم کردن کانکریت

متراکم کردن عبارتست از نزذدیک ساختن ذرات جامد در کانکریت تازه به گونه ای که ریختن آن در قالبها و دور اقلام کار گذاشته شده و سیخ گول ها انجام گیرد و نیز محفظه های سنگی و هوای محبوس که بصورت حفره های هوائی اتفاقی یا تصادفی در کانکریت موجود است از بین برود.

تراکم بوسیله دست یا توسط روشهای مکانیکی صورت می گیرد. روش انتخاب شده بستگی به روانی مخلوط و شرایط کانکریت ریزی مانند، پیچیدگی قالب بندی و مقدار سیخ گول دارد. مخلوط های خمیری و روان را می توان بطور دستی با کوبیدن کانکریت با یک میله فولادی یا یک وسیله فولادی دیگر متراکم ساخت.

تراکم مکانیکی مناسب، بتن ریزی مخلوطهای سفت با نسبتهای آب به سیمان پایین و کانکریت های خوب حاوی درشت دانه های زیاد را امکان پذیر می سازد. بااستفاده از ویبراتور میتوان کانکریت را به شکل بهتر متراکم ساخت

برداشتن قالبها( باز کردن آنها)

قالبها راتا مادامی که کانکریت به اندازه کافی مقاومت پیدا نکرده تا بتواند به طور رضایت بخشی تنشهای ناشی از بار مرده و نیز هر گونه بار اجرایی((construction load وارده را تحمل کند،نباید برداشته شود.کانکریت باید به اندازه کافی سخت شده باشد به نحوی که وقتی دقت معقولی در باز کردن قالبها انجام شود هیجگونه آسیبی به به سطوح نرسد.به طور کلی برداشتن قالبهای مقاطع نسبتا ضخیم را می توان 12 تا 24 ساعت پس از کانکریت ریزی برداشت.در اغلب شرایط ، برای زمان برداشتن قالبها بهتر است که متکی به مقاومتی از کانکریت بوده که بوسیله آزمایش تعیین می شود .

میله نوک تیز یا سایر ابزار فلزی را نباید جهت شل کردن قالبها میان کانکریت و قالب به زور گذاشته شود.اگر لازم باشد جدا کردن قالب از کانکریت با استفاده از گوه (wedge (انجام گیرد، فقط باید با گوه های چوبی بکار روند.

برداشتن قالبها باید از قسمتهای ساده آغاز شده وسپس به سوی قسمتهای پیش آمده پیشروی شود.این امر فشار وارد به گوشه های پیش آمده را کاهش می دهد.

لکه گیری، پاک کردن،وپرداختن سطوح قالب گیری شده

پس از برداشتن قالبها تمام برجستگیها،خطوط نشت،و پیش آمدگیهای کوچک باید به وسیله قلم زنی (chipping ( از بین برده شود.سطح کانکریت سپس باید سابیده یا مالیده شود. هر گونه باید پر شود.سطوح کرمو باید مرمت شده و تمام لکه ها باید پاک شوند . با دقت در عملیات اجرای قالب بندی و کانکریت ریزی ، تمامی این عملیات به حداقل می رسد.

کانکریت کرمو و دیگر کانکریت های معیوب باید کنده شوند تا مصالح خوب و سالم پدید آید.

اگر کانکریت معیوبی مجاور محل لکه گیری شده باقی بماتد ،ممکن است رطوبت به درون خلل و فرج راه یابد و به مرور زمان عوامل جوی موجب کنده شدن کانکریت مرمت شده شود. لبه ها باید به طور  مستقیم و عمود بر سطح ، بریده یا قلم زنی شوند ،یسا مقدار کمی تو بریدگی داده شوند تا زبانکی را در کنار جای لکه گیری شده فراهم سازد.

پیش از اعمال کانکریت لکه گیری ، کانکریت اطراف باید برای چندین ساعت خیس نگه داشته شود.تمام سطوحی که کانکریت جدید به آنها پیوند داده می شوند،باید بوسیله برس دوغاب زده شوند.

تکه های کم عمق را با ملات سفت مشابه آنچه که در کانکریت بکار می رود ،می توان پر کرد.لکه گیری باید لایه به لایه انجام شود. به گونه ای که ضخامت هر لایه بیشتر از13 میلی متر نبوده و نیز هر لایه به صورت مضر س پرداخت شود تا پیوند آن به لایه بعدی بهتر صورت گیرد. لایه نهایی را با استفاده از تخته ماله به نحوی پرداخت کرد که با کانکریت اطراف خود همگون باشد

عمل آوردن تکه های لکه گیری شده

پس از لکه گیری، عمل آوردن باید تا جایی که ممکن است زودتر آغاز شودتا از خشک شدن زود هنگام جلوگیری شود . کرباس تر،جغل خیس، نایلون را می توان به کا برد.

عمل آوردن و حفاظت

عمل آوردن کانکریت تاثیر قوی روی خواص کانکریت سخت شده مانند دوام، مقاومت، آب بندی، مقاومت سایشی، ثبات حجمی و مقاومت در برابر یخ زدن وآب شدن دارد.

تمامی سازه های کانکریتی تازه ریخته شده، باید از خشک شدن سریع، از تغییرات شدید دما، و از آسیبهای ناشی از کارهای ساختمانی و عبور و مرور بعدی محفوظ بمانند.

عمل آوردن تا حد امکان باید بلافاصله پس از پایان کار کانکریت آغاز شود.

عمل آوردن به دلایل زیر ضروری است :

نگهداری کانکریت تحت دمای ثابت و جلو گیری از افت رطوبت برای مدت زمانی که برای هیدراسیون مطلوب سیمان ونیز برای کسب مقاومت کانکریت لازم است.  

  کانکریت ریزی در هوای گرم

هوای گرم می تواند اشکالاتی زیر را در کانکریت تازه ایجاد کند :

-         افزایش نیاز به آب

-         افت سریع تر و شدیدتر اسلامپ (slump)

-         افزایش سرعت گیرش

-         افزایش امکان ترک های پلاستیک

-         اشکالات در کنترل مقدار حبابهای هوا

-         نیاز شدید به عمل آوردن سریع

+ نوشته شده در  شنبه 6 تیر1388ساعت 23:22  توسط احمدامید نادری  |